„Po pierwszym tygodniu zapisywania wydatków zobaczyłem, że na drobnych zakupach w drodze do pracy tracę miesięcznie około 320 zł. Nie chodziło o to, by zrezygnować z kawy w drodze — chodziło o to, by zauważyć. Teraz wybieram świadomie, kiedy się zatrzymuję."

— Bartosz, 32 lata, Łódź

„Najbardziej spodobało mi się to, że nikt tu nie obiecuje cudów. Powolne, mozolne kroki — to dokładnie to, czego potrzebowałam po latach niepowodzeń z radykalnymi planami oszczędnościowymi. Po pół roku mam pierwszą rezerwę awaryjną i — co ważniejsze — spokój."

— Beata, 39 lat, Pabianice

„Wprowadziłem tygodniowe piętnastominutowe podsumowanie. To wystarczająco mało, żeby się nie męczyć, i wystarczająco dużo, żeby wiedzieć, gdzie jestem. Po roku to po prostu rutyna, jak poranna kawa."

— Sebastian, 41 lat, Zgierz

„Najtrudniejsze nie było nauczenie się prowadzenia budżetu, tylko uświadomienie sobie, że to nie kara — tylko narzędzie. Kiedy przestałam patrzeć na świadome wydawanie jak na wyrzeczenie, a zaczęłam jak na codzienny komfort, wszystko ruszyło.